Python brongersmai

Pyton krwisty (Python brongersmai)

Pyton krwisty dorasta do około 1,2-1,6 metra, chociaż zdarzają się osobniki o długości ponad 2 metrów. Jak na tak krótkie węże osiągają dużą wagę, która wynosi kilkanaście kilogramów, przy czym obwód w najgrubszym punkcie wynosi nawet 60cm,  a dorosłe samice osiągają wagę nawet ponad 20 kg. Pytony krwiste w naturze występują na terenach Półwyspu Malajskiego oraz Singapuru, są to głównie podmokłe tereny, bagna,oraz brzegi rzek. W naturze występują w dwóch odmianach barwnych: czerwonej i pomarańczowej. Nie są to odmiany geograficzne, w związku z tym występowanie nie ma wpływu na ubarwienie węży.

HODOWLA

Terrarium dla pytonów krwistych musi być dość przestronne- dla jednej dorosłej pary powinno mieć wymiary około 200×100x50cm, ale np. dla jednego dorosłego osobnika wystarczy terrarium o wymiarach  150×50x40cm. Wysokość zbiornika dla tego gatunku jest mało istotna, ponieważ jest tak ciężki iż w naturze nie wspina się po jakichkolwiek gałęziach, za to powierzchnia  terrarium odgrywa  znaczną rolę, ponieważ każdy wąż musi znaleźć sobie własne miejsce do leżenia. W przeciwnym razie węże ze względu na brak miejsca będą leżały w jednym miejscu jeden na drugim, co może spowodować iż jeden z węży zostanie zaduszony przez pozostałe.

Jak wcześnie wspomniałem, węże te występują na terenach o dużej wilgotność, z tego też powodu musimy dbać o  nią na poziomie około 70% ,w przeciwnym razie węże tego gatunku mogą chorować na  zapalenie dróg oddechowych. Wymaganą wilgoć powietrza w terrarium zapewni nam duży basen oraz częste zraszanie terrarium.

Temperaturę podtrzymujemy na poziomie 26,7-33,3°C w dzień, a nocą  na poziomie 24-26,7°C. Terrarium możemy ogrzewać za pomocą kabli grzewczych  bądź mat. Odradzam żarówki, ponieważ bardzo wysuszają powietrze,oraz ogrzewają terrarium punktowo,  poza tym węże te prowadzą nocny tryb życia i intensywne oświetlenie nie jest potrzebne. Oczywiście możemy użyć jakiegoś oświetlenia, najlepiej świetlówki, gdyż  nie wysusza tak powietrza. Można też zastosować żarówki emitujące promienie księżyca, które pomogą nam spokojnie obserwować te gady nocą. Dla tego gatunku nie stosujemy lamp z promieniami UV.

ODMIANY BARWNE

W hodowli tych gadów spotykamy  kilka odmian barwnych takich jak;

Albino T+ (wszystkie okazy są pozbawione melaniny, a w zależności od osobnika każdy ma inne natężenie barw, więc niektóre są bardziej pomarańczowe z żółtym, niektóre pomarańczowo- czerwone z żółtym lub czerwone z żółtym)

Ivory (mleczno biały kolor skóry, na grzbiecie kremowy pasek ozdobiony brązowymi cętkami)

Stripe (w zależności od osobnika, przez grzbiet [cały lub w części] węża biegnie jednobarwny pasek)

Leucistic (cały wąż jest barwy białej i tylko oczy maja kolor czarny. Zdarzają się wyjątki gdzie wąż nie jest całkiem pozbawiony pigmentu i na skórze węża  są widoczne śladowe jego ilości pod postacią małych czarnych plamek. Można odnieść wrażenie iż wąż został “posypany pieprzem” )

Lavender albino ( jest to odmiana albino, u której nie spotyka się czerwonego zabarwienia, jest też o wiele bardziej jaśniejsza od zwykłych albino )

Matrix (bardzo ładna odmiana o dzikim ubarwieni lecz posiadająca drobne cętki na górnej stronie grzbietu )

Magpie (jak dla mnie najładniejsza odmiana python brongersmai wąż jest barwy kremowej i ozdobiony czarnymi plamkami na grzbiecie wzdłuż kręgosłupa(tam zdarzają cię też zamiast plam paski biegnące wzdłuż linii ciała ) oraz po bocznej stronie ciała większe plamki są obecne na dolnej części głowy(pod linią przecinającą oczy) oraz na brzuchu )

Axanthic (wąż posiada jednolicie szaro-srebrne ubarwienie)

ROZMNAŻANIE

Dymorfizm płciowy u tego jak i większości węży jest słabo zaznaczony. Samiec posiada większe pazurki odbytowe oraz dłuższy i węższy ogonek. Dorosłe samice są masywniejsze i większe od samców. Najlepszą metodą sprawdzenia płci jest sondowanie. U samca sonda wchodzi na głębokość 5-7 łusek podogonowych, u samicy z kolei na głębokość 3 łusek podogonowych. Do rozmnażania używamy węży w wieku minimum półtora roku a najlepiej w wieku 3 lub 4 lat. Po prawidłowo przeprowadzonym zimowaniu możemy dopuszczać węże do siebie. Po około 30 dniach samica składa do 20 jaj które inkubujemy w temp 32,0-32,2°C przez około 60 dni. Młode karmimy dopiero po przejściu pierwszej wylinki.

Maciej (mutycus) Kościuk

(1 votes, average: 5,00 out of 5)

 Loading ...

Tags: Fauna, Poradniki, Terrarystyka